Namedropping

Een directe, intieme blik op een Brits arbeidersgezin door Richard Billingham.

Web2.0

Naar aanleiding van de Flickr sessie, een filmpje voor de Nerds onder jullie!

Sessie 3

De volgende sessie vindt plaats op donderdag 8 maart '07, zelfde uur, zelfde plaats:
19u in de Pili Pili, Meerseniersstraat 12-14

Ongewild

...... een foto deleten kan zo zijn gevolgen hebben.
Hopelijk heb ik het hierbij een beetje goedgemaakt.
De desbetreffende foto in al zijn pracht.

© Sarah Mestiaen

Gericht fotograferen

door Marjan Van Doorselaer.

Vaak kunnen we het niet eens zeggen, waarom we van iets of iemand een foto maken. We reageren instinctmatig, gevoelsmatig, rationeel op een situatie.
We staan ergens mee in verbinding. Wie weet hoe ver dat gaat…

De betekenis van een foto is, net als een gedicht, “gelaagd”.
Er zitten verschillende betekenissen in vervat, je kan er vrij op associëren en er zijn veel mogelijke ingangen om er iets in te lezen.
Naast hun letterlijke betekenis zijn foto’s vaak metaforen, ze verwijzen naar iets anders dan er op het eerste gezicht te lezen valt.
Vaak verhullen ze betekenissen of gaat het om betekenissen die van ver uit het onderbewuste moeten komen. Daarom kunnen foto’s die op het eerste moment niet echt uit je contacten springen, zich pas later aan je opdringen…
“Waarom heb ik die foto niet eerder gezien”…
Soms schuilt de echte betekenis voor jezelf, slechts in een detail dat in de foto vervat zit.

Gericht leren fotograferen heeft zijn tijd nodig.

En soms ook wel eens een groep die jouw foto’s wil lezen en feedback wil geven.

Ode aan de floppy

Gent, ergens een middag, het kleinste-wildste parkje naast 'de Van Eyck'. Twee mensen verloren op een bankje.
Uren later passeer ik er terug. Ik zie iets, een floppy, een balletje met daaraan bevestigd een sleutel. Nog dichter zie ik dat de floppy op een uitgeleefd boek ligt van Willem Elsschot, 'Kaas'.

Wat een vergeten stilleven!

Heb dit alles mooi laten zijn, zal dus nooit weten wat er op de floppy staat.
Dit is fotografie waar ik van hou. Fotografie die doet dromen en de verbeelding prikkelt.

Door Hendrik Braet.

Namedropping

Naar aanleiding van de laatste sessie, een paar namen.
Of ze relevant voor ons project zijn of niet, dit laat ik aan jullie over, interessant vind ik ze wel.

Robert Capa, Sally Mann, James Nachtwey, Beat Streuli en Weegee.

Sessie twee

Zoals afgesproken gaat de volgende sessie door op donderdag 22 februari om 19u00, plaats ons Huis, Meerseniersstraat. (Pili-Pili)
Wat breng je mee, minimum vijf beelden die binnen ons thema passen.
Stuur ze ook naar ons contactadres, de beeldenbank is nog zo goed als maagdelijk.

Aanvulling

Bij de volgende bijeenkomst zullen we van ieder 5 foto’s projecteren met een beamer. Het is de bedoeling dat het recente foto’s zijn en kaderen in een sociaal bewogen thema (zelf in te vullen).

De voorwaarden waaraan de foto’s moeten voldoen zijn:
formaat JPEG 22 op 33cm, 80 ppi, aan compressie (6)
En ze mogen verstuurd worden naar info.korrl (at) gmail.com
Daarnaast breng je ook foto-prints mee.

Teun Voeten

Door Hendrik Braet.

Oorlogsfotografie: over engagement en onvermogen door Teun Voeten.

In een ver verleden dacht ik dat oorlogsfotografie misschien iets voor mij was.
Dit was tot ik 'how the body' (2002) van Teun Voeten had gelezen.
Voeten was vertrokken naar Sierra Leone om een reportage te maken over kindsoldaten en kwam daar terecht in een hel die ook tegen zich begon te keren.
Daar raakte hij zijn fotomateriaal kwijt en kwam terug met een boek vol bloedstollende verhalen, blijkbaar had hij moeten vechten om zijn leven.
Ik besloot na het lezen van dit boek om maar in België te blijven.

Volgens Voeten hoor je steeds minder de stem van de gematigdheid in de wereld en staan we ver af van het onze beloofde 'global village'.
De standaard uitspraak van de oorlogsfotograaf Robert Capa neemt hij met een dikke korrel zout: 'Als een foto niet goed genoeg is, dan is dit omdat je er niet dicht genoeg bij stond'. Voeten zegt hierover: ' Sta er maar niet te dicht bij!'.

Als Voeten niet op pad is leeft hij als 'Hollander' on-rustig in Molenbeek. Brussel ziet hij als de ideale vertrekbasis voor al zijn missies. De laatste jaren heeft hij vooral gewerkt in verschillende brandhaarden: Sarajevo, Rwanda, Afghanistan, Irak, ...

Momenteel loopt er dus een boeiende tentoonstelling, dit in Brussel.

Teun Voeten tot 16 maart 2007
Te bezichtigen Dinsdag tot Vrijdag van 11-18h. in het Vlaams-Nederlands huis deburen Leopoldstraat 6, Brussel

Meer info vind je ook op Brusselnieuws